ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΩΤΣΟΣ, ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ (1996)

Ο Κώστας Βαρώτσος έχει στο ενεργητικό του μια ιδιαίτερα δημιουργική πορεία τεσσάρων δεκαετιών. Το έργο του, είτε πρόκειται για γλυπτική του τοπίου είτε για γλυπτική του αστικού περιβάλλοντος, συνδέει τη σύγχρονη ματιά με θεμελιακές αρχές της καλλιτεχνικής παράδοσης. Έτσι, τα τεχνοκρατικά στοιχεία της τέχνης του, τα βιομηχανικά υλικά, ο τρόπος κατασκευής και η εκτατική κλίμακα στο χώρο, δεν απευθύνουν μια ερμητική γλώσσα στον θεατή, αντίθετα επιτυγχάνουν την επικοινωνία με αυτόν μέσω της έμφασης του γλύπτη στην αισθητηριακή εμπειρία και τον πολυσθενή αντίκτυπό της.
Στην ενότητα των Οριζόντων, από την οποία προέρχεται το έργο της εικόνας, βασικά γεωμετρικά σχήματα γεμίζουν ή μισογεμίζουν από τη συσσώρευση επάλληλων στρώσεων γυαλιού έως το σημείο εκείνο, στο οποίο θα προκληθεί η οπτική και νοητική μεταφορά: η ψευδαισθητική εντύπωση ενός υδάτινου ορίζοντα. Με τη διήθηση του φωτός στην επιφάνεια του γυαλιού και την έκπληξη του αναπάντεχου και αντιρεαλιστικού συνειρμού, οι Ορίζοντες ενθαρρύνουν νέες αναγνώσεις του γλυπτού και του περιβάλλοντα χώρου. Ο κυκλικός Ορίζοντας της εικόνας δωρήθηκε από τον καλλιτέχνη στη Δημοτική Πινακοθήκη ‘Ντίνος Κατσαφάνας’ τον Σεπτέμβριο του 2019. Είναι το δεύτερο έργο του γλύπτη στον Δήμο Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη, μαζί με τη συνολική διαμόρφωση της πλατείας και τη γλυπτική παρέμβασή του στην Πλατεία Αγίου Ιωάννη Ρέντη το 2003.

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019, 6 μ.μ.
ΚΥΚΛΟΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Α΄ Κύκλος: Προϊστορική και αρχαία ελληνική ζωγραφική
Από τη γεωμετρική αγγειογραφία στην άνθηση των κλασικών χρόνων

Λίγες δεκαετίες πριν, έπρεπε κανείς να ανατρέξει στον Πλίνιο και τους άλλους αρχαίους συγγραφείς, Έλληνες και Ρωμαίους, για να προσεγγίσει διαμεσολαβημένα μέσα από τις περιγραφές τους -και αφού επιστρατεύσει ικανή δόση φαντασίας- την αίγλη της χαμένης αρχαιοελληνικής ζωγραφικής. Υπήρχε βέβαια η μαρτυρία των σωζόμενων ρωμαϊκών αντιγράφων, σε καμία περίπτωση, όμως, τα σημαντικά αυτά τεκμήρια δεν μπορούν να εκληφθούν ως ανασύσταση της ελληνικής ζωγραφικής της αρχαιότητας. Με τις ανασκαφές των τελευταίων δεκαετιών, στη βόρεια Ελλάδα κυρίως αλλά και σε νοτιότερες περιοχές, η ένδεια αυτή έχει πάψει να ισχύει. Σημαντικότατα ευρήματα ταφικής τοιχογραφίας έχουν έρθει στο φως, τα οποία επαληθεύουν με τον καλύτερο τρόπο τα γραφόμενα των αρχαίων πηγών και αποκαθιστούν αργά αλλά σταθερά την άγνωστη σε εμάς ανθηρή αυτή τέχνη.
Την αγγειογραφία, ως πολύτιμη πηγή για την αρχαία ζωγραφική, τα παλαιότερα και πρόσφατα ανασκαφικά ευρήματα των αρχαϊκών και κλασικών χρόνων και τη φιλοσοφική σκέψη σχετικά με τη ζωγραφική αναπαράσταση θα προσεγγίσουμε μέσω μιας επιλεκτικής επισκόπησης την προσεχή Τετάρτη στο πλαίσιο των Κύκλων Ιστορίας της Τέχνης.

CONNECT WITH US